Kolejny Fajny Konkurs

[Ivan]

Walentynki, walentynki i po walentynkach. Zgodnie z obietnicą, widzimy się podczas kolejnej okazji. Walentynek bis, zwanych potocznie Dniem Kobiet. Obydwa święta i konkursy będą do siebie podobne, ale warto byśmy celebrowali dzisiejszy dzień osobnym eventem. W końcu proza, na której bazuje nasza forumowa gra słynie z wyrazistych i dobrze napisanych kobiecych postaci. Wyzimska strzyga, Płotka, Cilia, żona wójta Sommerhaldera — długo by wymieniać. A akurat mam już minimum znaków, żeby nagłówek wyglądał dobrze, więc mogę przejść do rzeczy.

Po pierwsze, Drogie Panie. Z okazji Waszego święta składam Wam życzenia i oddaję do Waszej dyspozycji mechaniczny bonus, jakim jest darmowy reroll, czyli przerzut, ale taki dobrego rodzaju. Zasługujecie na to. W myśl zasady folgujmy paniom nie sobie, Los przyzna Wam drugą szansę. Jeżeli podczas przygody zdarzy Wam się kiepski rzut, możecie jednorazowo skorzystać z powyższej premii i zażyczyć sobie powtórzenia testu kości, wybierając korzystniejszy dla Was wynik. Możecie wykorzystać bonus w dowolnym momencie, z wyjątkiem testu spornego z innym graczem. Tradycja tradycją, ale równouprawnienie obowiązuje.

Po drugie zapraszam wszystkich (samców też) do udziału w krótkiej, literackiej zabawie. Będzie polegała na stworzeniu skróconej KP według wzoru z Biura Werbunkowego w poście poniżej. Jakiej KP, zapytacie? Alternatywnej KP waszej postaci, w której będzie miała płeć przeciwną do obecnej. Zastanówcie się jak potoczyłyby się losy waszej postaci, gdyby urodziła się mężczyzną/kobietą. Czy jej życie nadal wyglądałoby tak samo, podobnie a może zupełnie inaczej? Wykorzystajcie w tym celu wszystkie pola od metryki przez opis wyglądu i pogłoski. Nie zapomnijcie o grafice.

Za sam udział: +5 WPR i medal. Za ciekawe i postarane prace: Punkt Osobowości i premie do umiejętności.

Termin oddania prac do przyszłej niedzieli, czyli 15.03 18.03.

[Ronja]

Gdyby Ronja miała jaja, byłaby...

► Pokaż Spoiler

avlew.jpg (80.25 KiB) Przejrzano 712 razy

wiekszyav.jpg (78.58 KiB) Przejrzano 712 razy

Personalis notitia

Miano: Vito
Widoczny wiek: około 20 lat
Rasa: człowiek

Wygląd

Młodzian wysoki, dobrze zbudowany o półdługich, słomianych włosach opadających niedbale na twarz. Nonszalancja w każdym ruchu. Oczu nikt nie widział, gdyż ukryte są w cieniu złocistej maski szytej na miarę bądź sklejonej z odłamków metali szlachetnych. Usta albo przysłonięte chustą, albo twarz cała w przedziwny sposób wymalowana na czarno - ciężko stwierdzić jednoznacznie gdyż podejść się z bliska nie daje.
Nosi czarną kurtkę ze skóry, spodnie z tego samego materiału. Ciężkie buty z cholewą, pas z ciężką klamrą, rękawiczki, charakterystyczna, śnieżnobiała koszula wyzierająca zza kołnierza okrycia wierzchniego.

Znaki szczególne: zamaskowana twarz, orientalny zapach oud z pieprzną nutą, unoszący się wokół niego.

Pogłoski

• “Mówi się, że to przywódca grupy Bezsennych, tych gangusów z Novigradu”

• “Pot mi się leje karkiem jak o nim pomyślę. Ani żem go nigdy nie widział, a boję się jak koszmaru”

• “Ledwie mu mleko pod nosem wyschło a już rabować i mordować się pcha?"

• “Durne panny, siano we łbie, listy zakochane piszą do tego drania”

• “Tak po prawdzie to niewiele o nim wiadomo.”

• “Porównałabym go do cienia…”

Widoczny ekwipunek

• Średni sztylet płomienisty z rękojeścią ze szczerego złota, zatknięty za pas

• Niewielki mieszek przytroczony płasko do uda

• Tajemniczy wisior na srebrnym sznurze (wygląda na bardzo stary) owinięty kilkukrotnie wokół nadgarstka odzianego w czarną rękawicę

[Nerius]

Dołączam do zabawy. Projekt kryptonim: "Stefania Hawking".

► Pokaż Spoiler

Personalis notitia

Miano: Malvija de Raggz
Widoczny wiek: Dwadzieścia kilka
Rasa: Człowiek

Wygląd

Malvija de Raggz to filigranowa blondynka o skórze w odcieniu kości słoniowej i oczach dotkniętych heterochromią. Po krótkiej analizie dostrzegasz drobne deformacje w anatomii kobiety. Ma nierównej długości ręce, nietypowo ułożone pod rozłożystą suknią nogi oraz widocznie przekrzywione plecy. Jest też bardzo chuda, co uwydatnia niedoskonałości. Młoda szlachcianka chętnie wybiera bogato zdobione kreacje w żywych, przyciągających wzrok kolorach połączone z intensywnym makijażem, co w efekcie ma odwrócić uwagę od widocznych defektów.
Spojrzenie Malviji choć zdaje się pełne życia i radości w rzeczywistości stanowi całun, za którym skrywa ona tęsknotę za normalnością utraconą wraz z postępem choroby toczącej jej organizm.
Kobieta nie jest w stanie poruszać się o własnych siłach. Przemieszcza się z pomocą skonstruowanego przez inżynierów wygodnego krzesła z dużymi kołami, wyposażone jest ono w uchwyty umożliwiające kierowanie przez osobę trzecią.

Znaki szczególne: Widoczne drobne deformacje ciała.

Pogłoski

• Dotknięta klątwą, tak ona jak i jej matka

• Białolica wiedźma, w czasie pełni odlatuje na tym cudacznym krześle na księżyc

Widoczny ekwipunek

Opis lub lista:

• Bogato zdobiona, wielobarwna suknia

• Ozdoby głowy – spinki, brosze, tiary

• Różnorodna, często wymieniana biżuteria w postaci amuletów, naszyjników, pierścieni i bransolet

[Dhu'Fae]

Pora na Lisicę.

► Pokaż Spoiler

Personalis notitia

Miano: Sílvara
Widoczny wiek: Około 20 lat
Rasa: Aen Seidhe

Wygląd

► Pokaż Spoiler

Sílvara to elfka, przy której trudno się nie zatrzymać wzrokiem, i ona doskonale o tym wie. Sylwetka smukła, zgrabna, z wyraźnie zarysowaną talią i biodrami, które suknia podkreśla bardziej niż ukrywa. Porusza się z cichą, płynną gracją.
Skórę ma sinobladą, niemal przezroczystą w świetle świec, jakby nigdy nie widziała zbyt wiele słońca. Twarz piękna w sposób wyrazisty i nieoczywisty: wysokie kości policzkowe, miękkie usta, nos prosty i wyraźny. Oczy duże, szaroniebieskie, o tym rodzaju spokojnego skupienia, które ludzie mylą z życzliwością. Patrzy na człowieka tak, jakby naprawdę chciała go zrozumieć, a on jej wierzy.
Włosy kruczoczarne, wielce długie, sięgające daleko za pas. Zwykła je nosić rozpuszczone albo splecione w gruby warkocz, spływający jej po plecach niby sznur czarnego jedwabiu, co czyni z jej postaci obraz jakby wyjęty z dawnej elfiej pieśni.
Nosi suknie odsłaniające ramiona i dekolt, w głębokich barwach: butelkowa zieleń, granat, czerń. Żadnych ozdób poza małymi kolczykami ze srebra.
Znaki szczególne: Oba jej nadgarstki przecinają blade, równe blizny po sznurach. Kiedy ktoś pyta, odpowiada z uśmiechem, że to stara historia i zmienia temat tak płynnie, że rozmówca po chwili sam nie pamięta, że w ogóle zadał pytanie. Jej dłonie są nienaturalnie spokojne, nigdy się nie trzęsą, nie zdradzają nerwów ani pośpiechu.

Pogłoski

• „Słyszałam od baby co sprząta w tamtej kamienicy, że ta elfia kurtyzana z przybytku Madame Yerris to podobnoć wszystko pamięta. Wszystko. Co który gość powie, ile wina wypił, z kim służy i komu winien pieniądze. Żaden człek tyle nie zapamięta. Mówię wam, nieczysta sprawa."

• „No powiadają, że kapitan Brennan, ten co kwateruje w Aedirn ze swoim oddziałem, tak mu się ta elfka spodobała, że przy niej wygadał, którędy wojsko ruszy na wiosnę. A miesiąc później kolumna zaopatrzeniowa w lesie przepadła."

• „Ładna? No ładna, nie powiem. Ale ta blada gęba i te włosy jak smoła... Przypomina mi stare strachy na wróble, co babka stawiała na polu. Ale wielu się podoba, no to co ja tam wiem."

• Mówią, że ma oczy, które liczą wyjścia z każdego pomieszczenia, zanim jeszcze usiądzie. Kiedy w karczmie robi się głośno, ona milknie i patrzy na drzwi.

Widoczny ekwipunek

• Suknia w głębokiej zieleni lub czerni, odsłaniająca ramiona i dekolt, dobrze skrojona

• Wachlarz z czarnego jedwabiu z wplecionymi srebrnymi nitkami, prawie zawsze w dłoni

• Cienki jedwabny szal w głębokiej czerni, noszony luźno na ramionach

• Małe kolczyki z ciemnego srebra

• Skórzana sakiewka z monetami przy pasku sukni

• Mały nożyk do owoców

Wierzchowiec: Brak. Nie wyjeżdża z miasta.

[Lasota]

► Pokaż Spoiler

Personalis notitia

Miano: Lesława z rodu Wielomira
Widoczny wiek: pań o wiek się nie pyta (40)
Rasa: szlachetnie urodzona w ludzkim rodzie

Wygląd

► Pokaż Spoiler

— Zaczęło się normalnie. Zasiedliśmy przy stole, przy świecach — opowiadający historię podał flaszkę koledze.
— Ano — mruknął, lustrując podejrzliwie zawartość butelczyny.
— Kolacyja, gadka-szmatka. Pochędożę jak nic, myślę sobie.
Kolega kiwnął głową z uznaniem, krzywiąc ryj i zlizując kropelki z kącika ust. Nabierał powietrza.
— A baba wielka, jak lubię.
— No, no! — odruchowo odpowiadał, szykując się na drugą nóżkę.
— No to robię pierwszy ruch, bo widzę, że chętna i uśmiechnięta. Kładę łapę na jej udzie. A ona nagle łapie mnie za kutasa!
Kolega zaczął słuchać.
— I napręża bicepsa! Kurwa, takiej łapy wielkiej nie widziałem nigdzie. Prawie mi kuśkę urwała z jajcami. Zaćmiło mnie, chłopie!
— I co?
— Pierdolona zabrała na wynos żarcie, kiedy dochodziłem do siebie, a ja jeszcze musiałem za to zapłacić! — zbulwersował się opowiadacz. — Oddawaj, bo się przyssałeś!

* * *
— Oddajcie mi konika! — Protestował białowłosy chłopczyk, patrząc na chuliganów. Jeden z nich ujeżdżał długi kij, na którego końcu zmajstrowano drewnianą podobiznę końskiego łba.
— Bo co?!
— Bo poskarżę się mamie!
Wybuchli śmiechem łobuzy.
— Mamie! Co ona nam może zrobić?! Zawołaj ją, no śmiało!
— Moja mama was pogoni!
— Nas pogoni! — przedrzeźniał drugi, pokazując język.
— Moja mama jest wielka jak dąb!
— Czyli jest gruba!
— Moja mama ma ręce jak niedźwiedź, a nogi jak u żubra!
— Do tego włochata!
— Moja mama raz odgryzła żywemu zającowi łeb i nawet nie mrugnęła!
— Fuuj! A to strzyga!
— Moja mama jak się uśmiecha, to panowie w ciemnej uliczce mówią jej dzień dobry i schodzą z drogi!
— Bo jest brzydka!
— Kto jest brzydki, dzieciaczku?
Ostry cień padł na zgraję bachorów.

Znaki szczególne:
- twarz anioła
- wielkie bicepsy
- pogodny uśmiech
- spracowane, grube ręce
- ma czym oddychać
- uda jak imadła

Pogłoski

• Podobno miała zostać kapłanką Melitele, ale przed święceniami uciekła z klasztoru.

• Szanuje tradycyjny podział ról w społeczeństwie. Ma wysokie oczekiwania wobec mężczyzn, w szczególności w kwestiach finansowych i tężyzny fizycznej (wnoszenie szafy na szczyt wieży to absolutne minimum).

• Nie znosi pijaków i uważa, że ich żony powinny wybijać im alkoholizm z łba. Dosłownie.

• O poranku chodzi nago po łączce, aby rozkoszować się jednaniem z matką naturą.

• Lubi wpierdalać kiełbę kaedweńską.

[Ivan]

Pora na podział łupów. Obiecane 10 WPR i medal wędruje do każdego uczestnika, razem z bonusowym Punktem Osobowości.

Zdecydowaliście się stworzyć postacie różniące się od swoich pierwotnych odpowiedników. Znajdzie to odzwierciedlenie w rozbudzeniu męskiego/żeńskiego pierwiastka, który u każdego objawi się inaczej.

Ronja: za sylwetkę Don Vito, Ronja odczuje pociąg ku wszystkiemu, co opłacalne, karalne i przyjemne. Darmowy poziom cwaniactwa wędruje do przedsiębiorczej gospodyni.

Nerius: pasowałoby kalectwo albo złamanie, ale ciemnowłosa blondynka Malvija przejawiała też zamiłowanie do biżuterii. Rzemiosło (złotnictwo) na 1 poziomie.

Dhu'Fae: Sílvara wie, jak ciągnąć za język i nie tylko. Nauka zbierania informacji z pewnością przyda się Lírionowi nawet poza miastem.

Lasota: by nadążyć za muskularnym milfem Lesławą, Lasota będzie musiał zmasować. Indywidualna premia: +5 kg do udźwigu/+10 kg do udźwigu maksymalnego. Podziękujesz, jak będzie trzeba ubrać zbroję.